Nederlandse Bachvereniging

Vaak hecht men veel waarde aan de authenticiteit van composities en vinden we het belangrijk dat werken in hun oorspronkelijke vorm worden uitgevoerd. Toch was dit vroeger zelden het geval.Componisten verwezen vaak naar elkaar, ‘leenden’, vervingen of breidden delen van een werk – van henzelf of een ander – uit. Ze gingen heel praktisch en flexibel met muziek om. Johann Sebastian Bach was daarin geen uitzondering. Hij liet zich dikwijls inspireren door werk van anderen, of maakte nieuwe versies van eigen composities.Vaak is dus ook niet precies duidelijk is waar een stuk vandaan komt. Al is dat misschien helemaal niet erg. Zo klinkt in dit programma de ‘Sonate in F groot’ voor viool en continuo, die dezelfde baslijn heeft als de ‘Triosonate’, BWV 1038 en de ‘Sonate’, BWV 1021. Alle drie de composities kregen een BWV-nummer, maar wie precies wat schreef, is nog niet opgehelderd. En herschreven of niet, driehonderd jaar later klinken deze werken nog steeds prachtig.ProgrammaBach - Sonate in F groot voor viool en continuo, BWV 1022; Sonate in f klein voor viool en klavecimbel, BWV 1018; bewerking van vioolsonate in g klein voor viool en klavecimbel, BWV 1001; Fuga in g klein, BWV 1026; Sonate in G groot voor viool en klavecimbel, BWV 1019a

Praktische informatie

Donderdag 12 maart 2020 vanaf 20:30